Bingöl’de kış sürpriz değildir.
Bunu hâlâ anlamayan varsa, sorun kışta değil, kafadadır.
Bu şehirde kar her yıl yağar.
Her. Yıl.
Takvim şaşmaz, dağlar yerinden oynamaz, coğrafya fikrini değiştirmez.
Ama yönetenlerin hafızası her sene sıfırlanır.
Diğer iller ne yapar?
Meteoroloji uyarı verir vermez plan yapar.
Okullar için kararlar önceden açıklanır.
Belediyeler gece çalışır, tuzlama yapılır, yollar açılır.
Çünkü onlar bilir ki, kar yağınca değil, yağmadan önce tedbir alınır.
Bingöl’de ise kar yağar.
Bir bakarsın yollar buz pisti.
Araçlar kayar, insanlar düşer, çocuklar sabah karanlığında okula sürülür.
Evet, sürülür.
Çünkü kimse çıkıp da “Bugün risk var, çocuklar evde kalsın” demez.
Çocuk okula gider.
Servis yolda kalır.
Veliler endişeyle bekler.
Sonra saatler ilerler…
Ve mucize gerçekleşir!
Saat 10.30’da bir karar alınır:
“Okullar tatil.”
Bu kararın adı tatil değildir.
Bu kararın adı beceriksizliğin ilanıdır.
Çünkü tatil,
çocuklar okula gitmeden önce ilan edilir.
Sonradan açıklanan tatil, tatil değil, itiraftır.
Kar temizliği desen ayrı bir facia.
Kar yağarken ortada kimse yoktur.
Ama bir güzel don tutar, herkes yollarda mahsur kalır…
İşte o zaman başlar çalışmalar.
Niye?
Çünkü biz iş yapmayı değil, geç kalmayı severiz.
Çünkü bizde plan yapmak değil, “sonra hallederiz” esastır.
Bingöl’de kış yönetilmez.
Bingöl’de kış beklenir.
Olana razı olunur.
Sonra da uzun uzun açıklamalar yapılır.
Açıklama çoktur,
sorumlu yoktur.
Kimse çıkıp demez ki:
“Biz bu şehri yönetmeye hazır değildik.”
Kimse “yanlış yaptık” demez.
Herkes suçu kar yağışına, dona, coğrafyaya atar.
Sanki Bingöl bu yıl ilk kez kış yaşamıştır.
Oysa mesele çok basit:
Bu şehir sahipsiz değil,
ama plansız.
İşini ciddiye alan bir yönetimde,
çocuk sabah buzlu yolda yürütülmez.
Servis şoförü dua ederek direksiyon sallamaz.
Vatandaş “bugün kaza olur mu” diye evden çıkmaz.
Ama biz ne yapıyoruz?
Her yıl aynı rezaleti yaşayıp,
her yıl hiçbir şey olmamış gibi yolumuza devam ediyoruz.
Çünkü bizde hesap sorulmaz.
Çünkü bizde başarısızlık cezasızdır.
Çünkü bizde yarım yamalaklık normaldir.
Bingöl’de sorun kar değil.
Sorun kış değil.
Sorun coğrafya hiç değil.
Sorun şu:
Bu şehirde işler akıl ile değil,
alışkanlıkla yürütülüyor.
Ve alışkanlıkla yapılan iş,
hiçbir zaman layıkıyla yapılmaz.
Sonuç mu?
Yine çocuklar okula gider,
yine geç gelen tatil ilan edilir,
yine donduktan sonra tuz dökülür.
Ve biz buna kader deriz.
Hayır.
Bu kader değil.
Bu yönetimsizliktir.
- Fuat Sönmez
