Tamamen Hayal Ürünüdür

Nihat Abi belediyede 32 yıldır çalışıyordu.
Öyle böyle değil…
Adam belediyenin demirbaşıydı.
Park yaptı, ihale yaptı, asfalt yaptı, asfaltı tekrar bozup tekrar ihale yaptı…

Belediyede herkes onu severdi.
Çünkü Nihat Abi sistemi biliyordu.
Hangi dosya kaybolur, hangi evrak “sehven” yanar, hangi müteahhit hangi çay ocağında bekler… hepsini ezbere bilirdi.

Artık emeklilik zamanı gelmişti.
Masasına küçük bir pasta koydular.

Üstünde:

“İyi ki geldin, keşke hiç gitmeseydin.”

yazıyordu.

Tam pasta kesilecekken muhasebeden biri telaşla içeri girdi:
— “Başkanım kötü haber…”

Başkan:
— “Ne oldu?”

— “Nihat Abi’nin emekli ikramiyesi çok yüksek çıkıyor.”

O an odadaki bütün suç ortaklarının içine bir hukuk devleti doğdu.

Başkan bir anda ceketini ilikledi:
— “Arkadaşlar… Kamu malı kutsaldır.”

Az önce belediyenin kepçesini yazlığa gönderen adam gitmiş, yerine anayasa profesörü gelmişti.

Bir gecede belediyede inanılmaz bir değişim başladı.

32 yıllık bütün yolsuzluk dosyaları açıldı.
Normalde kaybolan evraklar bu kez kendi ayaklarıyla savcılığa gidiyordu sanki.

Fen İşleri Müdürü:
— “Başkanım şu sahte ihale dosyasını nereye koyayım?”

Başkan:
— “Şeffaflık klasörüne.”

Sabah olunca topluca adliyeye gittiler.
Hepsi takım elbiseli.
Sanki yolsuzluk değil de yatırım teşvik toplantısına gidiyorlar.

Savcı şaşkın:
— “Yani bütün bunları Nihat Bey tek başına mı yaptı?”

Başkan üzgün şekilde başını eğdi:
— “Biz onu fazla mesaiye kalıyor sanıyorduk savcım…”

Savcı dosyaya baktı:
— “Burada 480 milyonluk usulsüzlük var.”

Başkan gözlerini kapattı:
— “Demek ki içimize kadar sızmış…”

O sırada Basın Müdürlüğü açıklama hazırlıyordu:

“Belediyemiz yolsuzlukla mücadelede kararlıdır.”

Altına da Nihat Abi’nin fotoğrafını koymuşlardı.
Adamı Photoshop’la hafif karartmışlar, sanki Netflix suç belgeseli.

Bu sırada Nihat Abi çoktan yurtdışına kaçmıştı.
Balkanlarda küçük bir kafede televizyon izliyordu.

Haberde başkan konuşuyordu:
— “Kim olursa olsun hesabını verir!”

Nihat Abi kahvesinden yudum aldı:
— “Ulan dün birlikte villa bakıyorduk…” dedi.

Tam o sırada telefonuna mesaj geldi:

“Abi hakkını helal et.
Sistem böyle.”

Bu yazıda yer alan tüm şahıslar, kurumlar ve olaylar yazarın hayal dünyasının birer yansımasıdır; gerçek dünyadaki hiçbir kişi veya kuruluşla bağları bulunmamaktadır.

• Fuat Sönmez